W spalonym słońcem Meksyku, więdną uprawy kukurydzy i pszenicy. Nawet w stolicy władze racjonują wodę i szykują się na jeszcze głębsze cięcia w dostępie do niej – Meksyk doświadcza jednej z najgłębszych susz od dziesięcioleci. Rok 2009 to najsuchszy rok od kiedy zaczęto oficjalnie prowadzić pomiary.
Wielomiesięczna susza dotknęła olbrzymich obszarów kraju, od granicy z USA aż po Półwysep Jukatan, prowadząc do wysuszenia upraw i spadku poziomu zbiorników wodnych do niebezpiecznie niskiego poziomu. Potrzeba opadów jest tak wielka, że urzędnicy oficjalnie wyrażają nadzieję, że w Meksyk uderzy huragan lub dwa, co pomoże przerwać suszę. Jak na razie sezon huraganów jest łagodny, jedynie słaby huragan Jimena zrzucił sporo deszczu na Baja California i północnozachodnią część stanu Sonora.
„Jesteśmy w naprawdę trudnej sytuacji,” mówi Felipe Arreguin Cortes, zastępca dyrektora technicznego w Narodowej Wodnej Komisji Meksyku.
Powinna trwać teraz pora deszczowa, podczas której codzienne deszcze zraszają rolę i wypełniają rzeki i zbiorniki. Jednak deszcz jest sporadyczny i niespotykanie lekki – władze uważają, że jest to spowodowane pojawieniem się zjawiska El Niño.
„Choć nikt nie chce mówić tego głośno, mamy kryzys żywnościowy,” mówi Cruz Lopez Aguilar, prezydent krajowej federacji reprezentującej mieszkańców wsi. On i inni mówią, że zwiększenie importu dla pokrycia braków może podnieść koszt żywności.
Nawet zanim nadeszła susza, zarządzanie wodą jest jednym z najbardziej palących problemów Mexico City, które jeszcze 500 lat temu było jednym wielkim jeziorem. Teraz wyłożone asfaltem i betonem, miasto sprowadza wodę systemem rurociągów (i kolejnym usuwa wodę odpadową).
Ponieważ większość deszczówki jest usuwana kanalizacją do ścieków, nie jest więc absorbowana do podziemnych pokładów wodonośnych, będących głównym źródłem wody dla miasta. Dziesięciolecia ich nadmiernej eksploatacji wyczerpują te nie uzupełniane pokłady wodonośne i powodują osiadanie miasta, w niektórych rejonach nawet o 1/3 metra rocznie.
Więcej w treehugger
