Wciąż słyszymy o oszczędzaniu energii. To oczywiście bardzo ważne, ale jeszcze ważniejsze jest, żeby skupiać się na tym, co da efekt, a nie na tym, co da poczucie „że coś z tym robię”.
Nie dajmy się zmylić mitowi, że „nawet małe działania pomogą”. Jeśli każdy zrobi „mało”, to efekt końcowy też będzie mały. Aby rzeczywiście ograniczyć zużycie energii i osiągnąć cel odejścia od paliw kopalnych, redukcje w zużyciu energii muszą być DUŻE.
Słyszymy często argument, że jak wszyscy Polacy zrobią to czy tamto – na przykład wyłączą zasilacz komórki, to efekt sumaryczny będzie wielki.
To nie jest prawda, tylko zabieg statystyczny. Jeśli małą liczbę pomnożyć przez ponad 38 milionów, to bez trudu z czegoś małego przedstawimy jako coś dużego.
Na przykład, możemy usłyszeć od organizacji ekologicznych, że jeśli każdy z 25 milionów posiadaczy telefonu komórkowego wyłączyłby nie używany zasilacz o mocy 1W, to pozwoliłoby to na zaoszczędzenie ponad 200 GWh energii, czyli dość, aby zasilić w prąd 70 000 mieszkań przez cały rok.
Czyż to nie wspaniale? Jak wiele domów! Wszyscy wyłączamy ładowarki!
A może spojrzeć na to inaczej? Te 70 000 gospodarstw domowych to raptem pół procenta z całości 14 milionów gospodarstw domowych.
Inaczej mówiąc, jeśli pozostawisz włączoną ładowarkę, to zwiększa to zużycie prądu w domu o pół procenta.
A jeśli każdy tak zrobi?
Jeśli każdy zostawi wetkniętą do gniazdka ładowarkę, to ładowarki w domach będą zużywać pół procenta elektryczności.
Mantra „małe zmiany mogą dać duże różnice” i maszyna mnożąca „jeśli każdy” to fatalny pomysł w odniesieniu do zmian klimatu i energii, bo kieruje uwagę ludzi na mało znaczące drobiazgi, a nie na sedno problemu.
A na koniec pytanie:
Starający się żyć ekologicznie Kowalski wyjął ładowarkę z gniazdka oszczędzając energię. Teraz za zaoszczędzoną energię chce przejechać się samochodem. Jak długo będzie jeździł?
Odpowiedź brzmi: w zależności od auta i szybkości: 0.5-2 sekund.
