Rozgrzewająca się woda i topniejące lodowce lądowe od roku 1993 podniosły poziom oceanów już średnio o 4.5 cm. Jednak wzrost ten nie jest równomierny. Poniższy obrazek, sporządzony dzięki danym z satelitów Topex-Posejdon i Jason-1, pokazuje gdzie dokładnie poziom oceanów się zmieniał i jak szybko te zmiany zachodziły.
Podpis: Kolor jasnoniebieski pokazuje obszary, w których poziom morza nie zmienił się znacząco od roku 1993. Biały, czerwony i żółty to obszary, w których poziom wody podnosił się najszybciej – nawet o centymetr rocznie = i które zaabsorbowały najwięcej ciepła. Poziom wody w zielonych obszarach również się podniósł, choć nie tak dramatycznie. Purpurowy i ciemnoniebieski to miejsca, w których z powodu ochłodzenia wody poziom oceanów opadł.
To również wskazówka pokazująca, gdzie oceany gromadzą rosnącą ilość energii absorbowanej od ziemskiej atmosfery i bezpośrednio od Słońca. Im cieplejsza woda, tym mniejsza gęstość wody i tym wyżej podnosi się powierzchnia oceanu. Lokalizacja ciepła w oceanach i jego przemieszczanie się w różnych rejonach planety gra kluczową rolę w klimacie Ziemi.
Ten obraz pokazujący trendy zmian poziomu oceanów ujawnia również znaczący obszar na Północnym Atlantyku u południowych brzegów Grenlandii, w którym poziom morza jest zazwyczaj niski. Ten duży basen szybko ocieplającej się wody jest dowodem na duże zmiany w cyrkulacji oceanicznej. Sygnalizuje to spowolnienie krążenia subpolarnego, krążącego przeciwnie do ruchu wskazówek zegara systemu prądów tworzących pętlę pomiędzy Irlandią, Grenlandią i Nową Fundlandią.
więcej w NASA
