Lód w Arktyce znika w tak bezprecedensowym tempie, że gdyby nie przeskalowanie osi, to wykresy obrazujące ten proces wyszłyby z dołu diagramu.
Uniwersytet Waszyngtoński monitoruje objętość lodu arktycznego w ramach programu PIOMASS (Pan-Arctic Ice Ocean Modeling and Assimilation System).
Tak to wyglądało w czerwcu.
Odchylenie objętości lodu w Arktyce względem średniej z lat 1979-2009 w 1000km3. Źródło: University of Washington Pan-Arctic Ice Ocean Modeling and Assimilation System. Stan na czerwiec 2010.
Odchylenie od trendu spadkowego w lipcu przekroczyło 11% i konieczne było rozszerzenie skali w dół.
Odchylenie objętości lodu w Arktyce względem średniej z lat 1979-2009 w 1000km3. Źródło: University of Washington Pan-Arctic Ice Ocean Modeling and Assimilation System. Stan na lipiec 2010.
