Przez kamery internetowe możemy na bieżąco oglądać sokoły, fretki i ryby, w każdej chwili możemy odbyć wirtualną podróż po Wielkim Kanionie Kolorado i Parku Narodowym Yosemite. Żywe stworzenia zastępują nam elektroniczne gry i różne odmiany Furby. Ludzie, szczególnie dzieci, mają coraz mniejszy kontakt z przyrodą, nie obserwują zwierząt w naturalnym środowisku, nie jeżdżą pod namiot, nie bawią się z żywymi zwierzętami.
Nowoczesne technologie wpełzają w nasz świat i zastępują kontakt ze środowiskiem naturalnym. Psycholodzy z University of Washington są zdania, że jest to jeden z kluczowych problemów psychologicznych naszych czasów.
„Coraz bardziej przekształcone przez cywilizację środowisko przesuwa punkt odniesienia, tego, co ludzie postrzegają jako naturę, przyczynia się też do tego, co nazywamy Pokoleniową Amnezją Środowiskową”, stwierdza Peter Kahn – psycholog rozwoju i wiodący autor opracowania analizującego nasze interakcje z naturalnym i technologicznym otoczeniem.
Niektórzy ludzie uświadamiają to sobie przez swoje zainteresowania sprawami środowiska. Widzą degradację środowiska porównując dawne zdjęcia z obecnymi i patrząc na przedstawiające różne trendy wykresy – od zanieczyszczeń związkami chemicznymi po zmiany klimatu.
Ale to wszystko jest abstrakcyjne.
Za stan naturalny i normę ludzie uważają to, co zastali w dzieciństwie. Z tym porównują zmiany w środowisku. Problemem jest to, że każde kolejne pokolenie traktuje zastane zdegradowane przez wcześniejsze pokolenia środowisko jako normę.
więcej w EurekAlert
