Kryzys polityczny w Grecji czyni coraz bardziej prawdopodobnym scenariusz jej
wyjścia ze strefy euro i bankructwa. Kiedy dojdzie do tego bezprecedensowego zdarzenia – bankructwa kraju rozwiniętego, inwestorzy zaczną zadawać sobie pytanie, na ile bezpieczne są ich pieniądze ulokowane w innych krajach mających trudności finansowe, w szczególności w Hiszpanii i Włoszech.
Gospodarka Grecji jest mała – jej PKB to tylko 1,7% PKB Unii Europejskiej. Jednak Hiszpania to dwunasta największa światowa gospodarka, a Włochy – ósma. Ich łączny PKB to ponad 20% PKB UE. Wszystko to zmusza do zastanowienia co dalej ze strefą euro.
Paul Krugman, laureat Nagrody Nobla z ekonomii, zarysowuje jak może wyglądać end game dla euro.
1. Grecja opuszcza strefę euro, możliwe już w ciągu miesiąca.
2. Przestraszeni inwestorzy masowo wycofują pieniądze z hiszpańskich i włoskich banków i przenoszą je do Niemiec.
3a. Próbując ratować sytuację stających w obliczu niewypłacalności banków rządy zagrożonych krajów zakazują wyprowadzania pieniędzy za granicę i wprowadzają limity wypłat pieniędzy.
3b. Alternatywnie lub równolegle, próbujące ratować swoją płynność banki zaciągają olbrzymie pożyczki w europejskim banku centralnym.
4a. Niemcy stają w obliczu dylematu. Zaakceptować istnienie olbrzymich roszczeń finansowych względem Włoch i Hiszpanii, oraz dokonać drastycznej rewizji dotychczasowej strategii – zasadniczo, aby dać Hiszpanii jakąkolwiek nadzieję należałoby zagwarantować jej dług zbijając koszt pożyczek oraz podnieść cel inflacyjny euro pozwalając w ten sposób na dostosowanie względnych cen; lub;
4b. Zakończyć istnienie euro.
Należy też dodać, że nie jest to prognoza na najbliższe lata. Mówimy o najbliższych miesiącach.
