Pakiet klimatyczny dla opornych

Na temat ustaleń pakietu klimatycznego zdążyło się już wypowiedzieć trzech premierów, kilku byłych ministrów oraz cała masa szeregowych polityków różnych partii, publicystów i dziennikarzy, i najwyraźniej żaden z nich nie rozumie na czym polegają jego ustalenia. Mam nadzieję że poniższy obrazek pomoże rozwiać wszelkie wątpliwości.

1. Cel redukcyjny pakietu klimatycznego odnosi się do całkowitej emisji gazów cieplarnianych państw Unii Europejskiej i wynosi 20% w stosunku do poziomu emisji z 1990.
2. W stosunku do poziomu emisji z 2005 cel wynosi 14%.
3. Redukcja emisji została podzielona na dwie części: sektory objęte systemem handlu emisjami ETS (czyli duże instalacje przemysłowe) i sektory pozostające poza ETS (np. rolnictwo, transport). W 2005 roku ETS obejmowało około 45% całkowitych emisji gazów cieplarnianych UE.
4. Cel redukcyjny dla sektorów objętych ETS wynosił 21% wobec poziomu z 2005 roku.
5. Cel redukcyjny dla emisji z sektorów poza ETS wynosił 10% wobec poziomu z 2005 roku.
6. Pula emisji dla sektorów pozostających poza ETS została rozdzielona uwzględniając specyfikę gospodarek poszczególnych państw Unii. W przypadku Polski, cel redukcyjny sektorów poza ETS jest dodatni i możemy w jego obrębie zwiększyć emisję gazów cieplarnianych o 14% w stosunku do poziomu z 2005.
7. Instalacje objęte systemem handlu emisjami ETS dalej będą musiały konkurować o zmniejszającą się pulę pozwoleń.

Punkty 1 i 2 zostały przyjęte w roku 2007. Punkty 3-7, wraz ze szczegółową implementacją pakietu klimatycznego zostały przyjęte w roku 2008, bez zmiany założeń 1 i 2. W szczególności, powtarzana przez licznych polityków z prawa i lewa teza jakoby w grudniu 2008 roku zmieniono rok bazowy względem którego liczona była 20% redukcja emisji jest wyssana z palca. Redukcja emisji o 20% względem poziomu z roku 1990 jest równoważna redukcji emisji o 14% względem poziomu z roku 2005, bo pomiędzy tymi latami emisja gazów cieplarnianych liczona dla całej Unii spadła o około 370 mln ton CO₂eq rocznie.

Szczegółowe rozdzielenie celu redukcyjnego na poszczególne sektory i państwa łatwiej było dokonać w odniesieniu do roku 2005 roku, kiedy ruszyła pierwsza faza systemu handlu emisjami ETS i był już dostępny szczegółowy inwentarz emisji, i dlatego też data ta pojawia się w późniejszych ustaleniach.

Źródło: Doskonale Szare