Zmiany klimatu nie tylko powodują zanik lodu w Arktyce – lecz również zmieniają jego formę. Badacze starają się teraz określić, jak wzrost ilości „lodu naleśnikowego” wpływa na sytuację na dalekiej północy, włączając w to możliwość wpływu na przyspieszanie ocieplania Arktyki.
W przeszłości, wody Arktyki były zdominowane przez grube płyty lodu morskiego, które trwały całymi latami. Jednak pokrywa lodowa szybko zanika, a wraz z nią wieloletni lód – coraz większą część pokrywy lodowej stanowi cienki, młody lód.
Nowy lód może powstawać na kilka różnych sposobów. Kiedy wody są otoczone pakiem lodowym, jak to miało miejsce wcześniej w Arktyce, obszary otwartej wody są małe, wpływ wiatru jest słaby, a falowanie wody nieznaczne.
W takich spokojnych warunkach, lód formuje jednorodne pokrywy zwane „nilas”.
Jednak teraz w Arktyce pojawiają się coraz większe obszary odkrytej wody, a więc i więcej fal. „Po tym, jak pojawia się falowanie, rezultatem zamarzania jest zupełnie inna forma lodu”, opowiada Jeremy Wilkinson ze Szkockiego Związku Nauk Morskich (Scottish Association for Marine Science) w Wielkiej Brytanii.
W tych warunkach, zlepki kryształów lodowych unoszących się na wodzie łączą się formując najpierw gęstą miksturę „mazi lodowej”, a następnie „naleśniki” cienkiego lodu o średnicy 1-2 metrów.
Może to prowadzić do całego szeregu efektów ubocznych. Ponieważ „naleśniki” są okrągłe, pomiędzy nimi znajdują się obszary otwartej wody, czyniące powierzchnię ciemniejszą. Może to wpływać na wzrost temperatury, poprzez intensywne pochłanianie energii słonecznej przez ciemne obszary wody.
Ponadto woda chlapie na „naleśniki”, przez co padający śnieg ma tendencję do roztapiania się zamiast spokojnego osiadania i gromadzenia – również w wyniku tego zjawiska powierzchnia staje się ciemniejsza.
„Ten cały cykl nie jest uwzględniany w modelach lodu Arktycznego i Antarktycznego. To jedna z tych zagadek, którym wcześniej nikt się nie przyglądał”.
wiecej w Nature News
