Około 40 procent żywności, którą zjada przeciętny Brytyjczyk, pochodzi z importu. Dotyczy to 95 procent naszych owoców i większości pszenicy w naszym chlebie. To poleganie na imporcie zza granicy jest niebezpieczne. Podczas strajku paliwowego w 2000 roku, zarządzający siecią handlową Sainsbury napisał do premiera ostrzeżenie, że zapasy żywności wyczerpią się „w przeciągu dni a nie tygodni”. Supermarkety racjonowały takie towary jak chleb, cukier czy mleko.
Obecnie sytuacja jest nawet gorsza: światowe zapasy żywności spadły do najniższych w historii powojennej poziomów, a ostatniego roku kilka krajów zaprzestało eksportu żywności, bo ich własna ludność cierpiała głód.
Jeśli problem ten byłby tylko tymczasowy, to już byłoby niedobrze. Ale nie jest. Uzależniliśmy się od paliw kopalnych, które zaczynają się wyczerpywać.
Biorąc pod uwagę wszystkie oparte na ropie i gazie nawozy, pestycydy, maszyny rolnicze, transport i działanie sieci dystrybucyjnej, nasze współczesne rolnictwo zużywa 10 kalorii energii z paliw kopalnych dla dostarczenia na talerz 1 kalorii jedzenia.
więcej w timesonline
