Na całym świecie rządy próbują wypracować swoje stanowisko względem polityki klimatycznej, przygotowując się do grudniowego szczytu w Kopenhadze. W zbyt wielu miejscach, działania te wydają się prowadzić donikąd.
W ostatnim tygodniu rząd Australi zdecydował o odsunięciu realnych działań w czasie o cały rok, tłumacząc to recesją gospodarczą. Osłabił większość założeń systemu handlu emisjami, wychodząc naprzeciw naciskom koncernów węglowych i innych gałęzi przemysłu emitujących duże ilości gazów cieplarnianych.
Niestety, zmiany klimatu nie chcą dostosować swojego harmonogramu dla wygody polityków i ekonomistów. W miarę jak działania polityczne ślimaczą się, zmiany klimatu przyspieszają.
Każdy tydzień przynosi nowe informacje o rozpadających się lodowcach szelfowych, znikaniu istniejących od tysięcy lat lodowców czy rozszerzających się rekordowych suszach. Dziennik naukowy Nature z dnia 29 kwietnia w głównym artykule z okładki pisze, że coraz większa liczba naukowców uważa, że „wyzwanie ograniczenia emisji CO2 jest większe, niż dotychczas uważaliśmy”.
Problemem nie są nawet nieodpowiedzialni i nieskuteczni politycy. W USA administracja Obamy posiada wyjątkowe kompetencje i traktuje przeciwdziałanie zmianom klimatu jako jeden ze swoich najwyższych priorytetów, nawet podczas recesji. Także Komisja Europejska podejmuje wysiłki w celu ograniczenia wzrostu temperatury do 2 stopni C. Także ruch ochrony środowiska pracuje ciężej, niż kiedykolwiek wcześniej, lobbując na rzecz zdecydowanych działań rządów.
Jednak ruch środowiskowy nie jest dość duży. Dotychczas podejmował się zadań takich jak ochrona wielorybów, zakładanie parków narodowych czy zmuszanie producentów samochodów do wyposażania ich w katalizatory. Teraz wszedł w konflikt z koncernami węglowymi i naftowymi, wspieranymi przez producentów samochodów i innych opierających swoją działalność na paliwach kopalnych, czyli de facto większością światowego przemysłu.
To tak, jakby wysłać Straż Miejską, aby prowadziła wojnę w Afganistanie.
Organizacja 350.org, której nazwa pochodzi od uznawanej przez wielu klimatologów maksymalnej bezpiecznej koncentracji CO2 w atmosferze, a która została przekroczona już w latach ’80 XX wieku, stara się zmobilizować do działania organizacje ekologiczne i społeczne, a także uświadomić ludziom konieczność działania w obliczu zagrożenia oraz zachęcić do tworzenia zielonych miejsc pracy i czystej bezwęglowej gospodarki.
W dniu 24 października na całym świecie odbędą się różnorodne akcje, mające uświadomić społeczeństwu wagę liczby 350. Wśród akcji będzie 350 surferów, 350 rowerzystów na trasach o długości 350 kilometrów czy 350 nurków na Wielkiej Rafie Koralowej.
więcej w latimes
