Przez cały maj temperatury w Arktyce były niezwykle wysokie, co pozwoliło na kontynuację szybkiego topnienia czapy polarnej, po tym jak przez cały kwiecień zasięg lodu morskiego w Arktyce był rekordowo niski. Sytuacja utrzymywała się przez cały maj i wciąż ma miejsce.
Rys. 1. Zasięg arktycznego lodu morskiego w 2016 roku na tle ostatnich lat. NSIDC
Na podstawie prognoz pogody należy ocenić (mimo jak na razie braku przyspieszenia spadku zasięgu lodu), że w tym miesiącu mało prawdopodobne jest, by zasięg lodu morskiego przestał być rekordowy. Co najwyżej 2016 rok na wykresie zbliży się do linii z lat 2012 i 2010. Nawet przy kompletnym braku przyspieszenia spadku zasięgu lodu, dopiero w drugiej połowie czerwca 2016 rok przestanie być liderem.
Najprawdopodobniej jednak do tego nie dojdzie. Mimo dość dużego zachmurzenia w Arktyce, temperatury tam rosną, szczególnie ostatnio nad Morzem Wschodniosyberyjskim. Na Półwyspie Czukockim jest niemal upalnie.
Rys. 2. Temperatury w północno-wschodniej części Syberii i nad Oceanem Arktycznym 3 czerwca 2016 o 3:00 UTC. Earthnet
Już 3 czerwca temperatury w zachodniej części półwyspu w rejonie koła polarnego osiągnęły wartości 29°C, a teraz, nawet za kołem polarnym, przekroczyły lokalnie 30°C! Nad Morzem Wschodniosyberyjskim, bezpośrednio nad lodem, temperatury sięgają 2-4oC.
Rys. 3. Lód na Morzu Wschodniosyberyjskim 4 czerwca 2016 roku. Arctic.io, zdjęcie NASA
Temperatury wzrosły na tyle mocno, ze w ciągu kilkudziesięciu godzin na pokrywie lodowej Morza Wschodniosyberyjskiego stopił się cały śnieg, a lód przybrał seledynową barwę. To tzw. stawy topnienia, obszary wodne ze stopionego śniegu i lodu. Jeśli temperatury dalej utrzymają się na plusie, to lód szybko się roztopi. A prognozy wskazują, że jest to bardzo prawdopodobne. W ciągu najbliższych dni dodatnie temperatury mogą objąć niemal cały obszar Arktyki, z biegunem północnym włącznie. To byłoby prawdziwe megatopnienie…
Fale upałów i wysokich wartości termicznych, jakie obejmują Alaskę i Syberię oraz relatywnie mała ilość śniegu i niewielka grubość lodu mogą oznacza, że pod koniec dnia polarnego, we wrześniu, pobity zostanie rekord z 2012 roku.
Rys. 4. Porównanie grubości lodu w Arktyce dla 30 maja 2012 (rekordowego topnienia) i 2016 roku. HYCOM
Lód w Arktyce może nie tylko iść na (po prostu) rekord, ale na rekordowy rekord. Nie można nawet zupełnie wykluczyć, że w tym roku pod koniec sezonu topnienia we wrześniu zasięg lodu pływającego spadnie do 1 mln km2, co przyjmuje się za próg Arktyki praktycznie wolnej od lodu pływającego.
Hubert Bułgajewski, autor bloga Arktyczny Lód
