Według Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA) w roku 2050
energetyka słoneczna może zaspokajać jedną czwartą światowego
zapotrzebowania na energię, jeśli tylko państwa wdrożą długoterminową
politykę wsparcia rozwoju tej technologii.
11 maja IEA opublikowała harmonogram rozwoju ogniw fotowoltaicznych, zarówno panelowych (PV), jak i wykorzystujących zespół luster do ogrzania czynnika grzewczego i wytworzenia napędzającej turbiny pary wodnej (CSP).
Agencja przewiduje, że każda z tych technologii ma potencjał zaspokojenia do połowy tego stulecia ponad 11% światowego zapotrzebowania na energię, dzięki czemu możliwe będzie do 2050 roku zaoszczędzenie rocznie prawie 60 mld ton emisji CO2.
Jeszcze bardziej optymistyczne są szacunki przemysłu. Według nich rynek ogniw panelowych (PV) powinien w ciągu następnej dekady wzrastać o 17% rocznie. Z kolei Europejskie Stowarzyszenie Przemysłu Fotowoltaicznego (EPIA) oczekuje w tym roku globalnego wzrostu sumarycznej mocy instalacji słonecznych o co najmniej 40%.
Dzięki odpowiednim ramom prawnym ogniwa panelowe (PV) mogą do roku 2020 stać się w wielu regionach konkurencją dla paliw kopalnych w zaopatrzeniu w energię budynków mieszkalnych i biurowych, a do roku 2030, w najbardziej nasłonecznionych miejscach, również w zastosowaniach przemysłowych. Zlokalizowane w nasłonecznionych miejscach elektrownie słoneczne typu CSP do roku 2020 mogą stać się konkurencyjne w godzinach szczytowego zapotrzebowania na energię.
IEA przekonuje, iż obie te technologie nie rywalizują ze sobą, lecz uzupełniają się. Ogniwa PV będą w większości przypadków używane przez rozproszone punkty inteligentnej sieci energetycznej, podczas gdy CSP wiąże się z instalacjami na skalę przemysłową i dopiero wygenerowana w ten sposób energia będzie transmitowana do skupisk ludności.
“Stała wydolność i elastyczność farm CSP pomoże operatorom inteligentnych sieci zintegrować różne rodzaje energii odnawialnej, takie jak energia wytwarzana dzięki ogniwom panelowym (PV) czy energia wiatrowa. Dzięki ogniwom PV możliwe będzie wytwarzanie czystej, odnawialnej energii bezpośrednio u użytkowników końcowych”, mówi Nobuo Tanaka, dyrektor wykonawczy IEA.
Aby wykorzystać potencjał technologii, rządy będą musiały utworzyć długoterminowy, uwzględniający specyfikę nowej branży, program wsparcia wczesnych etapów projektowania oraz, co ważniejsze, zapewnić środki na badania i rozwój, wyjaśnia agencja. Gdy technologia PV dojrzeje, przemysł oraz operatorzy sieci będą potrzebowali nowych technologii integracji wielu małych instalacji PV z siecią. W przypadku CSP główną trudnością będzie dalekosiężny przesył energii.
Pomysł przesyłania dużych ilości energii słonecznej legł u podstawy takich projektów jak Plan Słoneczny dla Morza Śródziemnego oraz Desertec. Zakładają one przesyłanie wytwarzanej w północnej Afryce energii do Europy za pomocą linii wysokiego napięcia.
Według prognoz IEA do połowy bieżącego stulecia Afryka północna stanie się największym producentem energii pozyskiwanej z elektrowni CSP, tuż za nią uplasuje się reszta kontynentu afrykańskiego, Indie oraz kraje Bliskiego Wschodu.
Źródło: Chrońmy Klimat
